عقد از نظر قانون و انواع آن

نویسنده: حسین رجب زاده، محمد آیتی گازار 2,829 بازدید

قانون مدنی ایران در مواد 183 تا 189 به تعریف عقد و توضیح انواع آن پرداخته است.

مطابق ماده 183: عقد عبارت است از اینکه یک یا چند نفر در مقابل یک یا چند نفر دیگر تعهد بر امری نمایند و مورد قبول آنها باشد. برابر این تعریف، لازمه ایجاد عقد،‌حضور و وجود حداقل 2 نفر یا اراده 2 شخص می باشد که با توافق آنها عقد منعقد می گردد، پیشنهاد یکی از آنها در مقابل قبول طرف مقابل موجب پیدایش عقد می گردد. در واقع عقد توافق دو اراده برای ایجاد یک عمل حقوقی و تعهد می باشد. ماده 184 تا 189 انواع عقد را اینگونه توصیف نموده است:

عقد لازم: عقدی است که هیچیک از طرفین حق فسخ آنرا ندارد مگر در موارد معین مانند عقد بیع- اجاره

عقد جائز: عقدی که هر یک از طرفین هر زمان بخواهد بتواند آنرا فسخ نماید. مانند وکالت و عاریه

عقد خیاری: آن است که بای طرفین یا یکی از آنها یا برای شخص ثالث اختیار فسخ وجود داشته باشد. مانند عقد بیمه آتش سوزی

عقد منجز:‌ عقدی است که تأثیر آن به حسب انشائ موقوف به امر دیگری نباشد.

عقد معلق: عقدی است که تأثیر آن به حسب انشاء وابسته به امر دیگری باشد.


نظرات

نام (ضروری)
پست الکترونیک(ضروری)
نظرشمــا
ارسال نظر
589 W